استارتاپ هارک (Hark) که کمتر از یک سال پیش به‌دست برت ادکاک تأسیس شد، نسخه‌ی عمومی هارک پرو را منتشر کرد؛ دستیار هوش مصنوعی‌ای که می‌تواند ایمیل، تقویم، فایل‌ها و کارت‌های بانکی کاربر را مدیریت کند و کارهای دیجیتال را از طرف شما انجام دهد. استفاده از سرویس رایگان است و کاربران پرمصرف می‌توانند اشتراک پولی تهیه کنند.
ادکاک پیش‌تر هم در حوزه‌های پرهزینه فعالیت کرده است: او بنیان‌گذار شرکت رباتیک Figure.AI و سازنده‌ی هواپیماهای برقی Archer است. بر اساس گزارش‌های تک‌کرانچ، هارک را در اواخر ۲۰۲۵ با ۱۰۰ میلیون دلار سرمایه‌ی شخصی راه‌اندازی کرد و بعدا در دور سری A، ۷۰۰ میلیون دلار جذب کرد و ارزشش به ۶ میلیارد دلار رسید.
هارک هدف خود را ساخت رابط کاربری برای هوش مصنوعی تعریف میکند، نه رسیدن به AGI یا درمان بیماری‌ها. هسته محصول مدلی است که مخصوص کار با کامپیوتر آموزش دیده است. شرکت می‌گوید در بلندمدت قصد دارد به‌جای یک اپلیکیشن، سیستم‌عاملی برای کامپیوترهای مبتنی بر هوش مصنوعی بسازد.
هارک پرو یک محیط تمام‌صفحه است. صفحه‌ی اصلی آن یک کادر گفت‌وگو در مرکز و فیدی از پیشنهادهای اقدام دارد. چیزی به اسم پنل ها نیز دارد که داشبوردهای کوچکی هستند که اطلاعات موردعلاقه‌ی کاربر را نشان می‌دهند. تصویر پس‌زمینه نیز با توجه به آب‌وهوا و زمان محل کاربر تغییر میکند.
عبیدور چودهوری، مدیر طراحی هارک و کارمند سابق اپل، در دموی محصول نشان داد دستیار چطور خودش پیش‌دستی میکند. هارک پرو از او درباره‌ی هزینه‌هایی که باید تایید می‌کرد، ایمیل‌های بی‌پاسخ و یک جلسه‌ی کاری پرسید و پیشنهاد داد بلیت پرواز سفر بعدی‌اش را هم رزرو کند. چودهوری با خنده گفت: «می‌دانم مثال پرواز دیگر خیلی تکراری شده.»
به گفته‌ی او، یکی از چالش‌های اصلی این نوع ابزارها این است که کاربران معمولا نمی‌دانند چه کارهای مفیدی را می‌توانند به دستیار بسپارند. چودهوری می‌گوید اخیرا دستیار تشخیص داد یکی از همکارانش باید ثبت خودرو را در اداره‌ی وسایل نقلیه‌ی کالیفرنیا (DMV) تمدید کند و این کار را از طریق وبسایت اداره انجام داد.
هارک حرکت ایجنت در صفحه وب را در یک پنجره‌ی کوچک به کاربر نشان می‌دهد؛ کاری که بیشتر دستیارهای هوش مصنوعی انجام نمی‌دهند. چودهوری می‌گوید هدف از این طراحی، جلب اعتماد کاربر است با مشاهده روند انجام تسک توسط ایجنت.
شرکت همچنین خود را با غول‌هایی مثل متا و اوپن‌ای‌آی مقایسه میکند. چودهوری می‌گوید: «ما اینجا نیستیم که به شما تبلیغ بفروشیم یا داده‌هایتان را بدزدیم.» با این حال، دستیارهایی از این دست برای کار کردن به دسترسی گسترده به زندگی دیجیتال کاربر نیاز دارند، و جدا از خطرات امنیت سایبری، این پرسش هم باقی می‌ماند که پروفایل‌سازی از دوستان و خانواده‌ی کاربر چقدر قابل‌قبول است. چودهوری در پاسخ می‌گوید هارک برای شناخت کاربر تلاش میکند، اما این کار «کاملا به وظیفه مربوط است» و هدفش این است که بخشی از بار کاربر را بردارد.
او مزیت اصلی هارک پرو را تلاش برای جایگزینی کامل کامپیوتر و عملکرد بهتر محصول می‌داند: «با بقیه مقایسه‌اش کنید و منتقد باشید. شاید از Muse سریع‌تر نباشد، اما نتیجه‌ی بهتری می‌دهد و به‌جای اینکه وسط کار از شما بخواهد کنترل را به دست بگیرید، همه‌ی مراحل را خودش انجام می‌دهد.»
البته انتخاب مدل مناسب برای دستیار شخصی هنوز موضوعی باز است. مدل هارک برای کار با کامپیوتر آموزش دیده و در این وظایف سریع‌تر و ارزان‌تر عمل میکند، اما معلوم نیست چه مقدار از دانش و توانایی عمومی مدل‌های زبانی پیشرو را فدا کرده باشد.
هارک برای سال ۲۰۲۷ هم وعده‌ی عرضه‌ی یک دستگاه بومی هوش مصنوعی (چقدر از این کلمه بومی من بدم میاد) را داده است. این شرکت هنوز درباره شکل آن توضیح نمی‌دهد. چودهوری از «حس ناخوشایند» دوربین‌های پوشیدنی انتقاد میکند و فقط می‌گوید اولین محصول شرکت چیزی است که تا امروز وجود نداشته. باید دید این وعده به محصولی واقعا تازه می‌رسد یا فناوری آشنا با بسته‌بندی جدید است.
چودهوری می‌گوید: «برایم خنده‌دار است که حالا هوش مصنوعی داریم، چت‌بات داریم و هنوز با کیبورد برایش تایپ می‌کنیم. پنجاه سال گذشته و آینده‌ی محاسبات هنوز یک ترمینال است.»
